Son zamanlarda etrafımda sıklıkla genel gidişattan yakınmaları ve hatta gelecek hakkındaki endişeleri duymaya başladım.Bu serzenişlerin türk halkının genlerine işlemiş "hayatın tadını çıkaramama" homurdanmaları olduğunu,bunun neredeyse DNA'mıza işlemiş gelişememiş ülke olmamızdan kaynaklandığını,hatta bunun 50-60 yıldır var olduğunu söyleyebilirsiniz.Benzer olduğu doğrudur.Ancak 2 konuda güdülenmiş bir yanlış düşünce olduğu kanaatindeyim. İlki bu toplumsal çürüme -ki bunu ilişkiler vb kısıtlı anlamda söylemiyorum- diğer tüm çözümleri imkansız kılmış durumda.kısaca örneklendirirsek toplumda yanlış da olsa bir avantaj sağlayacak bir fırsat olduğunda mutlaka bu çürümüşlüğe bir rağbet oluyor.Bu avamlığı ya doğuştan itibaren etik değerle yetişmemiş bir nesil doğal bir hak olarak görüyor yada bu güruh keşfedemez ise bu davranışın yanlış olduğunu bilmesine rağmen ben yapmasam bu boşluk illa doldurulur ve mağdur olurum düşüncesiyle hareket edenler yapıyor.hangimi...